- reset +
Polish English German Russian

Start Hodowla Wzorzec Rasy

WZORZEC

KRAJ POCHODZENIA: Szwajcaria

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA : 24.03.1993

PRZEZNACZENIE: Pies towarzyszący, stróżujący i gospodarski.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa   II

Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie, rasy pokrewne.

 

Sekcja   2. l Molosy, typ górski Nie podlegają próbom pracy.


CHARAKTERYSTYKA  OGÓLNA:

Istnieją dwie odmiany bernardyna: odmiana krótkowłosa (twardowłosa) i odmiana długowłosa. Obie odmiany są psami potężnej budowy, harmonijnie zbudowanymi o silnym prostym i muskularnym tułowiu, potężnej głowie i inteligentnym wyrazie.

 

USPOSOBIENIE I CHARAKTER:

Przyjacielski, temperament spokojny do żywego, czujny.


WYSOKOŚĆ:

minimum: psy : 70 cm; suki:65 cm 
maximum:  nie ma górnej granicy.

Psy przekraczające górną granice wzrostu nie są niżej oceniane, o ile sprawiają harmonijne wrażenie ogólne i poruszają się poprawnie.


WAGA:

55 - 100 kg  i więcej

 

WAŻNE PROPORCJE:

Idealna proporcja wysokości w kłębie do długości tułowia (mierzona od rękojeści mostka do guza siedzeniowego) jest jak 5: 6. Idealny stosunek wysokości w kłębie do głębokości klatki piersiowej obrazuje następujący szkic.

Idealne proporcje psa i suki

 

GŁOWA:

Mocna i imponująca.

IDEALNE PROPORCJE GŁOWY: suki i psa


CZASZKA:

Mocna, szeroka, oglądana z profilu i z przodu lekko wysklepiona: przechodzi łagodnym łukiem w silnie rozwinięte policzki i stromo opada w kierunku kufy. Guz potyliczny miernie zaznaczony: łuki nadoczne silnie rozwinięte. Bruzda czołowa zaczynająca się u nasady kufy, przebiega środkiem przez część mózgową głowy i zaciera się stopniowo u nasady potylicy. Skóra na czole tworzy nad oczyma fałdy schodzące się ku bruździe czołowej. W podnieceniu są one bardziej zaznaczone. Przy natężonej uwadze nasada ucha tworzy z częścią mózgową głowy linię prostą.

STOP:

Wyraźnie zaznaczony.

Kąt stopu  90-95°

 

Prawidłowa zbieżność

 

KUFA:

Krótka, równomiernie szeroka: grzbiet nosa prosty, z lekka bruzdą. Długość kufy mniejsza niż jej głębokość (mierzona u nasady). Nos: Szeroki i graniasty; nozdrza rozwarte; trufla nosa czarna.

 

FAFLE:

Krawędź fafli czarna. Fafle górne silnie rozwinięte i zwisające, tworzą w kierunku nozdrzy szeroki łuk. Kąt wargowy widoczny.

 

ZGRYZ:

Mocny, regularny, kompletny zgryz nożycowy lub cęgowy. Dopuszczalny odwrócony zgryz nożycowy. Brak P l (pierwszego zęba przedtrzonowego) tolerowany.

Zgryz  nożycowy widok z przodu i z boku

Zgryz  cęgowy

Zgryz nożycowy odwrócony

Przodozgryz                                Tyłozgryz


OCZY:

Średniej wielkości, ciemnobrązowe do orzechowych, osadzone niezbyt głęboko, o przyjaznym wyrazie, o możliwie przylegających powiekach, krawędź powiek całkowicie pigmentowana. Preferowane powieki przylegające, dopuszczalna mała fałdka na górnej powiece i lekko opadająca dolna z widoczną trzecią powieką.

 

USZY:

Średniej wielkości, wysoko i szeroko osadzone. Małżowina silnie rozwinięta. Płat ucha delikatny, o trójkątnym kształcie z zaokrąglonym końcem: tylna krawędź lekko odstająca, przednia przylega do policzków.

 

SZYJA:

Mocna, łałok i fałdy na szyi umiarkowanie rozwinięte.

 

TUŁÓW:

Ogólne wrażenie imponujące i harmonijne.

GÓRNA LINIA:

Kłąb dobrze zaznaczony; grzbiet od kłębu do lędźwi prosty, zad łagodnie opadając przechodzi płynnie do nasady ogona.

GRZBIET:

Szeroki, silny mocny.

KLATKA PIERSIOWA:

Klatka piersiowa średnio głęboka o dobrze wysklepionych żebrach, nie powinna sięgać poniżej łokci.

BRZUCH I DOLNA LINIA:

Brzuch lekko podciągnięty ku tyłowi.

 

OGON:

Nasada szeroka i mocna. Ogon długi i ciężki, ostatni krąg powinien sięgać przynajmniej do stawu skokowego, w pozycji spoczynkowej opadający prosto lub w jednej trzeciej lekko zakręcony do góry. w stanie podniecenia ogon noszony wyżej.

KOŃCZYNY:

PRZEDNIE:

Ustawione raczej szeroko, oglądane z przodu proste i równolegle,

ŁOPATKI:

Ustawione ukośnie, muskularne i dobrze przylegające.

RAMIONA:

Tej samej co łopatka długości lub niewiele krótsze: kat między łopatką a ramieniem nie powinien być zbyt rozwarty.

ŁOKCIE:

Przylegające.

PRZEDRAMIONA:

Proste, o mocnym kośćcu. sucho umięśnione.

ŚRÓDRĘCZE:

Oglądane z przodu pionowo ustawione, oglądane z boku lekko nachylone.

ŁAPY PRZEDNIE:

Szerokie, zwarte, o mocnych, silnie wysklepionych palcach.

ŁAPY TYLNE:

Kończyny tylne umiarkowanie katowane i muskularne: oglądane z tylu winny być równolegle i niezbyt wąsko ustawione.

UDA:

Silne, muskularne, szerokie.

STAW KOLANOWY:

Dobrze katowany, nie wykręcony ani na zewnątrz ani do wewnątrz.

PODUDZIE:

Ustawione ukośnie, dość długie.

STAW SKOKOWY:

Miernie katowany i mocny.

ŚRÓDSTOPIE:

Oglądane z tylu proste i równoległe.

ŁAPY:

Szerokie, zwarte, o mocnych i dobrze wysklepionych palcach. Wilcze pazury tolerowane, o ile nie przeszkadzają w chodzie.

 

CHÓD:

Harmonijny, energiczny ruch. z dobrym napędem tylnych kończyn, łapy przednie i tylne prowadzone po linii prostej.

 

a) krok tylnych kończyn jest nieco krótszy od kroku przednich kończyn

b) idealna linia grzbietu bernardyna w ruchu.

 

 

 

SZATA:

ODMIANA KRÓTKOWŁOSA (TWARDOWŁOSA):

Włos okrywowy gęsty, gładki, przylegający i nie szorstki: obfity podszerstek. Na udach lekkie "portki"; ogon okryty gęstym włosem.

ODMIANA DŁUGOWŁOSA:

Średniej długości prosty włos okrywowy o obfitym podszerstku; na biodrach i zadzie przeważnie trochę falisty. Na udach obfite "portki", kończyny przednie pokryte piórami. Głowa i uszy pokryte krótkim włosem; na ogonie włos długi.


MAŚĆ:

Kolor podstawowy to biel z mniejszymi i większymi czerwono rudymi łatami (psy o umaszczeniu łaciatym) aż do czerwono rudego płaszcza na grzbiecie i słabiznach (psy o umaszczeniu płaszczowym). Jednakowo cenione jest umaszczenie odwrotne: czerwono rudy płaszcz poprzerywany bielą. Dopuszczalne czerwono rude pręgowanie. umaszczenie brązowożołte tolerowane. Pożądana ciemna oprawa głowy. Tolerowany czarny nalot na tułowiu.

ZNACZENIA:

Pierś, łapy, koniec ogona, obwódka koło nosa, czoło i plama na karku musza być białe.

POŻĄDANE, ALE NIEKONIECZNE:

biała obroża, symetryczna ciemna maska.


WADY:

Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa.

  • - brak piętna płci
  • - nieharmonijne wrażenie ogólne
  • - nadmierne zmarszczki na głowie i szyi
  • - zbyt długa lub zbyt krótka kufa
  • - luźne wargi żuchwy
  • - przodozgryz i tyłozgryz
  • - braki w uzębieniu poza P l
  • - nisko osadzone uszy
  • - jasne oczy
  • - entropium, ektropium
  • - zbyt luźne powieki
  • - grzbiet łękowaty lub karpiowaty
  • - zad przebudowany lub zbyt ścięty
  • - noszony na grzbiecie, zakręcony ogon
  • - krzywe lub silnie wykręcone kończyny przednie
  • - kończyny tylne strome, beczkowate lub krowia postawa
  • - nieprawidłowy ruch
  • - włos kędzierzawy
  • - niepełna pigmentacja lub jej brak na nosie, wokół nozdrzy, faflach i powiekach
  • - wadliwe znaczenia, np. czerwono rude przesiania na bieli
  • - niezrównoważony charakter, agresywność.

 

 

 

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

  • - umaszczenie całkowicie białe lub czerwono rude
  • - umaszczenie w innym kolorze
  • - oczy niebieskie lub nakrapiane (Birkange)

 

 

UWAGA:

Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie.


źródło: http://www.ropczyce.ires.pl/podkarpacki/wzorzec.htm